Tracheophyta 

 widłaki (Lycopodiophyta)


Euphyllophyta 

 rośliny nasienne (Spermatophyta)

Najstarsze znane organizmy z tej grupy to przedstawiciele kopalnego rodzaju Psilophyton występujący w dewonie.

lekarze lampy ogrodowe Bęben OKI cyan | C5650/C5750 Jagiellońska 20-21 sklep avon




Opisywana grupa roślin mimo monofiletycznego charakteru nie została dotychczas opisana za pomocą rangi systematycznej i jako taka nie posiada nazwy zgodnej z Kodeksem Nomenklatury Botanicznej. Forma zapisu jest typowa dla rangi gromady i w obrębie tej rangi i związanych z nią rang pomocniczych może być sytuowana. W piśmiennictwie naukowym spotykana jest forma zapisu Euphyllophyta P.D. Cantino & M.J. Donoghue ustalona dla kladu zgodnie z wymaganiami nomenklatury kladystycznej (PhyloCode) oraz zapis w formie anglojęzycznej nazwy zwyczajowej Euphyllophytes.



 strzelichowe (Marattiopsida)





 skrzypowe (Equisetopsida)

kartony fasonowe piły diamentowe mp3 download bielizna Baka Józef wiersze
Monilophyta 

 psylotowe (Psilotopsida)

Euphyllophyta
Systematyka Domena: jądrowce
Królestwo: rośliny
Klad: rośliny naczyniowe
Klad: Euphyllophyta
Cantino & Donoghue 2007

Euphyllophyta Cantino & Donoghue – klad obejmujący wszystkie rośliny nasienne oraz niemal wszystkie rośliny zarodnikowe określane dawniej mianem paprotników. Grupa ta jest siostrzaną dla oddzielonej wcześniej linii rozwojowej widłaków. Obejmuje pochodzące od wspólnego przodka rośliny, których pozycję filogenetyczną i podział na główne linie rozwojowe przedstawia poniższy kladogram:

Nazwa grupy sugeruje, że do synapomorfii należy wykształcenie liści (makrofili) w przeciwieństwie do występujących u wcześniejszych linii rozwojowych listków (mikrofili będących wytworami epidermy). Z danych kopalnych wynika jednak, że makrofile powstały niezależnie u dwóch głównych linii rozwojowych tych roślin, tj. odrębnie u paprotników z grupy Monilophyta i odrębnie u roślin nasiennych. Za prawdziwe synapomorfie uznaje się wykształcenie korzeni o monopodialnym wzroście i endogenicznie powstających odgałęzieniach bocznych, wykształcanie zarodni wzdłuż krańcowych odcinków odgałęzień pędów i rozchodzenie się wzdłuż tych krawędzi (cecha występująca u pierwotnych przedstawicieli, później uległa rozmaitym modyfikacjom).




 paprociowe (Pteridopsida)